Amsterdams Opera Koor spontaan en gretig

Interview met Hans van den Hombergh

Op een dag viel een van de begeleidende pianisten
door ziekte uit en zij vroeg Hans of hij de begeleiding wilde overnemen. Zo kwam hij bij haar op repertoire-les en dat bleek een belangrijke aanvulling op zijn pianostudie: de zangmuziek kwam in beeld.

Van huis uit is Hans katholiek en diep religieus; hij
kan zich dan ook niet voorstellen, dat het religieuze denken uit zijn leven zou verdwijnen. Op het "Rijke Roomse Leven" is veel kritiek te leveren maar in zijn jeugd in Venlo werd alles niet zo op de spits gedreven. Religie in muziek is een cruciaal gegeven; dat heeft
de muziekgeschiedenis ruimschoots bewezen.
(De Zuid-Europese landen hebben daarvan
duidelijk geprofiteerd.)

Gehrels

In 1944 studeert Hans af aan het conservatorium.
Hij volgt nog een aantal jaren pianoles bij Cornelius Berkhout met de ambitie om echt goed piano te leren spelen. Maar drie weken vóór het geplande examen in september 1948 haakt hij af, omdat hij vond dat die 21/2 jaar nog niet genoeg waren geweest om een afsluitend solistenexamen te doen. Het was een principiële beslissing die hem door zijn omgeving niet in
dank werd afgenomen.

Tijdens zijn studie was Hans al in contact geweest
met Gehrels, de bekende muziekpedagoog.
Hij behaalde het Gehrels getuigschrift en was van 1949 tot 1957 op de Amsterdamse Volksmuziekschool druk
met muzikale vorming van schoolkinderen, peuters, onderwijzers in opleiding en muziek-nieuwsgierigen
van alle leeftijden.

Op onze vraag wat hij vindt van het populariseren van klassieke muziek, zegt Hans dat hij dat op zich best belangrijk vindt, omdat het de toegankelijkheid
van de muziek vergroot.