Hoofdpagina | Index | Forumboek | Nieuwsbrief | Vriendendienst | Artikels 1 2 3 | Video | Vraagbaak | Woordenlijst | Links | E-mail

Wat is de werking van Immunoglobuline I.V.?

"Hoe moeilijk de weg die voor ons ligt ook is,
we bewandelen hem samen..." (Pam Brown)

Immunoglobuline I.V. bestaat uit een eiwitfractie bereid uit normaal menselijk plasma afkomstig van ten minste 1.000 donors. De eiwitfractie bestaat uit ten minste 95% Immunoglobuline A en M en sporen van andere plasma-eiwitten. Immunoglobuline I.V. wordt door middel van ethanolfractionering bereid uit veneus plasma. Het plasma is afkomstig van vrijwillige niet-betaalde donors, die voldoen aan de eisen gesteld door College voor de Bloedtransfusie van het Nederlandse Rode Kruis. Dit houdt onder andere in dat het risico van overdracht van virale aandoeningen, met name AIDS, hepatitis B en hepatitis non-A, (waaronder hepatitis C) bijzonder klein is.

Immunoglobuline I.V. kan worden gebruikt voor substitutie- of suppletietherapie bij aandoeningen met primaire en secundaire immuundeficiëntie en/of aantoonbare stoornissen in de specifieke antistofvorming, en voor de preventie en behandeling van infecties waarmee deze aandoeningen gepaard kunnen gaan. Naast het gebruik bij primaire en secundaire immuundeficiëntie kan dit product ook worden gebruikt om de immuunrespons van patiënten bij verschillende ziekten te wijzigen of te reguleren.

Immunoglobuline I.V. wordt ook toegepast bij patiënten met de ziekte van Kawasaki. Er kan geen aanbeveling worden gedaan voor een standaard dosering. Het volgende advies voor de dosering kan echter worden gebruikt als referentie:

400 mg/kg lichaamsgewicht per dag gedurende vijf dagen of een éénmalige toediening van 1-2 gr/kg lichaamsgewicht.

Beide doseringen dienen te worden gebruikt in combinatie met een aspirine. Bijwerkingen zoals rillingen, hoofdpijn, koorts, braken, allergische reacties, misselijkheid, gewrichtspijn en lichte rugpijn kunnen zich incidenteel voordoen. In zeldzame gevallen kunnen immunoglobulinen een daling van de bloeddruk en in uitzonderingsgevallen een anafylactische shock veroorzaken, zelfs wanneer een dergelijke overgevoeligheidsreactie bij de patiënt tijdens een eerdere toediening zich nooit heeft voorgedaan. Toediening van het preparaat aan patiënten die een infectie doormaken, leidt soms na enige uren tot een algeheel gevoel van malaise en een verhoging van de lichaamstemperatuur tot 39°-40° C. Deze verschijnselen zijn een direct gevolg van een reactie tussen de toegediende antistoffen en de bij de patiënt aanwezige micro-organismen en verdwijnen in de regel binnen 24 uur.

Wanneer uit menselijk bloed of plasma bereide geneesmiddelen worden toegediend, kunnen infectieziekten ten gevolge van de overdracht van ziektekiemen niet volledig worden uitgesloten. Dit geldt tevens voor pathogenen van een tot op heden onbekende aard. Met betrekking tot het voorkomen en de symptomen van eventuele overdosering zijn geen gegevens bekend. Bij de ziekte van Kawasaki wordt Immunoglobuline I.V. toegepast in combinatie met acetylsalicylzuur (aspirine). Het middel reduceert de frequentie van bij dit ziektebeeld optredende afwijkingen van de coronair arteriën (met als belangrijkste complicatie coronaire aneurysmata met mogelijk daarop volgend myocardinfarct).

Voorts heeft Immunoglobuline I.V. een gunstig effect op de gegeneraliseerde ontstekingsverschijnselen en de duur van de koorts. Aan immunoglobuline I.V. mag in verband met het mogelijk optreden van onverenigbaarheden geen medicatie worden toegevoegd.


© 2000-2002 Jeff Simon - Alle rechten voorbehouden.