Nely (de Boer-) van der Veen
Ik was 15 toen ik uit van Haarlem naar Voorschoten kwam, Kennedy was toen net doodgeschoten, het was in November 1964. Mijn vader werd hoofd van de school aan de Wijn-gaardenlaan. We woonden eerst aan de Antony van Dijcklaan, later verhuisden we naar de Prinses Beatrixlaan.

Ik leerde Peter van Cuilenborg kennen op de GJV. Verliefd, verloofd en in 1969 getrouwd. We woonden boven de garage van mijn schoonvader, aan de Koningin Julianalaan. In 1970 werd onze dochter Linda geboren en we kregen een zoon, Frank in 1972. In 1973 naar Drachten verhuisd, in 1975 werd Paul geboren.

In 1979 ben ik gescheiden. In 1983 ben ik hertrouwd met Harm de Boer. Ik weet nog dat een vriendin aan me vroeg, wat doet je vriend? Ik zei dat is een boer. Ze zei, nou dat geeft niet hoor. Dus opeens werd ik boerin, we woonden in Jubbega op een boerderij, ik kreeg er drie kinderen bij, in de leeftijd van mijn kinderen. De jongste was 7,een van 8, 9, 10, 11 en 12 jaar. Vier jongens en twee meisjes. Harm en ik gingen overal naar boerderijen kijken, Denemarken, Canada en Amerika. We verhuisden naar Hijlaard, Grou en Dronrijp, na 10 jaar verkochten we alles in Nederland en vertrokken naar Texas.

Ik zou nog wel uren kunnen schrijven , maar sluit af met nog iets te vertellen over mijn werk en hobbie’s. Ik heb in Voorburg in het Diaconessenziekenhuis in de verpleging gezeten en later werd ik er secretaresse. In Drachten ben ik peuterleidster geweest, ik gaf kinderen gitaarles en werkte als correctrise bij een drukkerij. Bij AVON was ik team-leidster en telefoniste. Ik heb altijd veel hobbie’s gehad, muziek,tuinieren, schilderen enz. Ik schilder nog, vooral als ik in Texas ben. Ik heb er wel 80 gemaakt. Op mijn fotopagina staan er twee afgebeeld.
In Franeker hebben we een huis, daar ga ik een aantal keren per jaar heen, om bij de kinderen en kleinkinderen en de familie te zijn, want die mis ik hier wel. Mijn jongste zoon woont al 9 jaar in Canada, daar ben ik ook al heel wat keren geweest.

Zo, ik hoop dat jullie een beetje weten wie ik ben, de rest komt er op de reunie wel uit.