Reünie Datgene waar we maanden naar toe hebben geleefd, waarvoor sommigen duizenden ki-lometers hebben gereisd, is weer voorbij. De reünie. En om maar met het eind te begin-nen……….het was een zeer geslaagde bijeenkomst. Iedereen heeft het enorm naar zijn zin gehad en natuurlijk was het veel te kort want je had nog met veel meer mensen willen praten. Een (persoonlijke) impressie. Als organisator moet je natuurlijk wat eerder aanwezig zijn en dus reed ik al om half acht de Voorstraat in. Ik had gehoopt dat je makkelijk kon parkeren maar dat viel tegen. Toch vond ik nog een plaatsje vlak bij de sociëteit. En nu maar op zoek naar nummer 7. Het blijkt een onopvallend pand te zijn, een gewoon woonhuis tussen andere woon-huizen. Op de deurpost prijken drie bellen. Bij de onderste staat VHS. Nu staat die afkorting wel voor meer, maar ik veronderstel toch dat het Voorschotense Heren Sociëteit betekent. Ik bel aan en verwacht elk ogenblik een strenge meneer achter een getralied luikje, maar al wat er gebeurt is een soort zoem die ik nog wel ken van portiekwoningen in de grote steden. Ik druk tegen de deur en kom in een lange gang met kapstokhaken. In de deuropening staat Kees. Hij is al bezig met wat voorbereidende werkzaamheden. De barman blijkt (nog steeds) ziek te zijn maar Kees heeft twee zeer waardige vervan-gers gevonden in de personen van Ruud Bitter (de man van Marlies Planje) en Kees Be-suyen (een zwager van Kees). De soosruimte is een lang soort huiskamer met aan de straatzijde een hele kring met donkerbruine fauteuils bij een open haard, in het verleng-de daarvan een bar en weer in het verlengde daarvan een ruimte met tafels met fauteuils en een biljart. Het biljart wordt ijlings afgedekt want die zou wel eens niet bestand kunnen zijn tegen de kerkjeugd die de ruimte straks gaat opvullen. Die sociëteit blijkt trouwens een hele exclusieve club te zijn met wel 140 leden. En je kunt je helemaal niet als lid aanmelden. Nee, je moet worden voorgedragen door twee personen. En vervolgens buigt een ballotagecommissie zich over de voordracht. Een be-langrijk criterium is dat je van onbesproken gedrag moet zijn. Nou dat kan in Voorscho-ten toch geen probleem zijn lijkt mij. Opvallend is wel dat de club geen leden onder de 50 jaar blijkt te hebben, dus kennelijk komt het verstand toch met de jaren. En ja hoor, daar komt de eerste gast al binnen. En natuurlijk gaat het gezegde weer op dat degene die het verst heeft moeten reizen er het eerste is. Het is Nely (de Boer) van der Veen, die normaal gesproken in Texas woont maar voor de gelegenheid even is neergestreken bij haar moeder in Waddinxveen. Eigenlijk had ze haar broer Dick van Schiphol moeten halen maar dat doet nu één van zijn kinderen. Nou ook al zou je Dick helemaal niet meer herkennen, dan kan er geen twijfel over bestaan, die zonverbrande kop, dat moet Dick zijn. Overigens is hij één van de degenen die geen spat is veranderd. En dat is natuurlijk best een leuk spelletje. Je stelt je een beetje bij de ingang op en je kijkt of je degene herkent die binnen komt. Nou dat blijkt bij de meesten geen probleem te zijn, ook al omdat verschillende mensen natuurlijk al hun foto op de website hadden geplaatst. Sommigen ken ik helemaal niet, maar dat komt natuurlijk omdat ik ze ook niet ken van vroeger, maar zo breidt je kennissenkring zich gestaag uit. De barregeling is inmiddels weer gewijzigd en Kees deelt aan iedereen drie consumptie-bonnen uit, dat wil zeggen als je aannemelijk kunt maken dat je hebt betaald of als je dat ter plaatse alsnog doet. En zo kunnen we aan de koffie met een koekje. Maar die moet je nou net weer niet met zo'n consumptiebon betalen maar met je nummer. De consumptiebonnen blijken voor de drankjes te zijn. Het loopt allemaal heel soepeltjes dus we hebben geen klagen. De fauteuils doen amper dienst deze avond. Vrijwel iedereen houdt zich op in de bar-ruimte. Staand of zittend op een barkruk. Het grote voordeel is natuurlijk dat je makke-lijk even switcht van de een naar de ander. Want je ziet zoveel mensen die je vele jaren niet hebt gezien, dat het bijna onmogelijk is om met iedereen te kunnen bijpraten. Naarmate de avond vordert en er meer drankjes zijn genuttigd wordt het steeds gezelli-ger. Marthy kent nog een gezegde maar weet niet meer helemaal hoe die luidt. Iets in de geest van "Als de wijn is in de vrouw, dan staat de man in kou". Een aantal alterna-tieven passeert nog de revue, maar we komen er niet echt uit. Verschillende mensen hebben nog foto's meegenomen die driftig worden bekeken. Mar-garet (Rose Voogt) van Nes heeft programmaboekjes meegenomen van de toneelstukjes die de GJV opvoerde. Haar vader was daar regisseur van. Arina (van Vliet) van der Marel is druk bezig om de namen van de mensen op een foto uit 1966 te achterhalen. Aan het eind van de avond krijg ik de foto mee en ik zal hem ook op de website zetten. Op het biljart is een diaprojector met ingebouwd scherm neergezet en daar draait een diapresentatie met oude opnamen van Voorschoten. Er ligt een lijst naast zodat je kunt zien wat de dia's voorstellen, maar eigenlijk is het veel leuker om zelf uit te vinden of je nog weet waar de foto is genomen. Steeds zijn er groepjes die met elkaar de voorstelling bekijken. Heel verrassend verschijnt opeens dominee Ledegang ten tonele. En hoewel ik hem na-tuurlijk helemaal niet ken voer ik toch een leuk gesprekje met hem hoe het is om van-daag de dag dominee te zijn. Er blijkt een hoop te zijn veranderd, al was het maar de manier waarop gemeenteleden tegenwoordig met hun dominee omgaan. Ik kan mij bij-voorbeeld niet herinneren dat ik ds. De Zeeuw vroeger bij zijn voornaam aansprak; vol-gens mij ken ik die zelfs helemaal niet. Het aantal leden van de kerk is redelijk stabiel, maar de kerkelijke bijdragen vertonen voor het eerst wel een dip. Sinds de kerkfusie be-schikt men over vier dominees en ook vier kerkgebouwen. En er zal een kerkgebouw moeten worden afgestoten, maar welke moet het worden? Aan elk gebouw kleven na-tuurlijk dierbare herinneringen. Halverwege neemt Kees het woord en richt een dankwoord tot mij. De dank gaat verge-zeld van een fles wijn. Dat is dan al de tweede fles wijn die avond want ook Els van Drie had al een fles wijn voor mij meegenomen als dank voor al het georganiseer. Uiteraard moet ik ook even bedanken voor deze aardige geste en spreek ik de hoop uit dat de reünie en de adreslijst weer mensen bij elkaar hebben gebracht die elkaar al lang uit het oog hadden verloren en dat het maar blijvende contacten mogen opleveren. Kees probeert ons er nog even van te overtuigen dat de soos om elf uur sluit, maar daar willen we voorlopig nog niets van weten. Het is dan ook twaalf uur geweest als de laatste bezoeker de sociëteit verlaat. Iedereen die nog even van mij afscheid neemt verzekert mij dat het een zeer geslaagde avond was. Ik heb wat op foto's van de reünie op de website gezet, dus je kunt even gaan kijken. Achteraf heb ik geconstateerd dat niet iedereen (zichtbaar) op de foto's staat afgebeeld, maar de meesten wel.
Heb je ook nog digitale foto's op de reünie gemaakt, stuur ze mij dan even op, dan zet ik ze ook op de website.
Adreslijst Zo'n reünie is ook een mooie gelegenheid om de adreslijst even te updaten. Zo ontving ik van Allaart ter Haar zijn telefoonnummer en email-adres en ook van Anja (Berends) van Oostrum kreeg ik een email-adres (in Frankrijk, dus let op de exentensie .fr !). Vandaag werd ik eveneens verrast door een emailtje van Henk Verschoor. Hij is nu ook aangesloten op het internet en kan dus ook emailen. Welkom bij de club Henk. Bijgaand ontvang je de bijgewerkte adreslijst. Reacties, bijdragen, e.d. naar: Hans Hartvelt Webadres reünie: www.kerkjeugd.tk |