Vicino Orsini gaf vlak voorbij
de oorspronkelijke ingang van
zijn tuin door middel van een
inscriptie op een voetstuk voor
een obelisk aan, dat hij zijn unieke
beeldentuin aan zijn overleden vrouw
Giulia Farnese wijdde. Hij deed dat
op cryptische, dichterlijke wijze:
Maar er bestond nog een andere, directere inspiratiebron
voor Vicino Orsini in verband met zijn inscriptie:
Korte tijd na het overlijden van Giulia Farnese (1557)
verscheen -in het jaar 1558- een geannoteerde editie
van de sonnetten ('Rime') van de dichteres Vittoria Colonna,
vriendin van Michelangelo. Hierin werd een dichtregel van de
dichteres, 'Scrivo sol per sfogar l'interna doglia' (ik schrijf
slechts om uitdrukking te geven aan mijn innerlijke smart),
gekoppeld aan de dichtregel van Petrarca. Want ook Vittoria
Colonna had een geliefde verloren: haar echtgenoot Ferrante
d'Avalois, markies van Pescara. De commentator van Vittoria
Colonna's gedichten legde uit dat de dichteres niet uit was op
roem voor haarzelf of voor haar overleden echtgenoot, maar slechts,
gelijk Petrarca, op bescheiden wijze haar hart wilde luchten door
middel van de dichtkunst.
De 'cryptische' inscriptie 'Sol per sfogar il core' van
Vicino Orsini is kennelijk een synthese van Petrarca's
dichtregel 'Pur di sfogar il doloroso core' en de
dichtregel 'Scrivo sol per sfogar l'interna doglia'
van Vittoria Colonna, en zeker zijn geletterde vrienden
zullen bij het betreden van zijn tuin precies begrepen
hebben wat hij met zijn inscriptie bedoelde.
Vicino Orsini, die zelf dichtte en een liefhebber van de
letteren was, schaarde zich onder het gezelschap van die
dichters die ook een geliefde verloren hadden. In het
voetspoor van hen die zo integer de dichtkunst beoefenden,
legde hij op gelijke, 'bescheiden' wijze zijn wonderlijke
beeldentuin aan, 'slechts om het hart te luchten' vanwege
de dood van zijn echtgenote, Giulia Farnese.